suspended sentence
اسم — حکم تعلیقی
یک اصطلاح حقوقی برای حکمی زندان که تا زمانی که مجرم شرایط خاصی مانند دوره آزمایشی را رعایت کند، به اجرا در نمی‌آید.
A legal term for a prison sentence that is not put into effect as long as the offender meets certain conditions, such as probation.
«قاضی به دلیل سن کم او، حکم تعلیقی صادر کرد.»
“The judge gave him a suspended sentence due to his young age.”
«او شرایط حکم تعلیقی خود را نقض کرد و به زندان رفت.»
“He violated the terms of his suspended sentence and went to jail.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
حقوقی. به دوره‌ای اشاره دارد که طی آن فرد محکوم به جرمی اجازه دارد تحت نظارت در جامعه زندگی کند به جای رفتن به زندان. این یک شرط است که اغلب به یک حکم تعلیقی پیوست می‌شود، اما خود حکم نیست. «او دوره آزمایشی دریافت کرد» و «او حکم تعلیقی با دوره آزمایشی دریافت کرد» مرتبط اما متمایز هستند. همیشه قابل جایگزینی نیست زیرا «دوره آزمایشی» جزئی از برخی احکام تعلیقی است.
Legal. Refers to a period during which a person convicted of a crime is allowed to live in the community under supervision instead of going to prison. It is a condition often attached to a suspended sentence, but not the sentence itself. 'He received probation' and 'he received a suspended sentence with probation' are related but distinct. Not always interchangeable as 'probation' is a component of some suspended sentences.