symptomatic
صفت — علامتی
به عنوان نشانه یا علامتی از چیزی، به ویژه از یک وضعیت نامطلوب، عمل کردن.
Serving as a symptom or sign of something, especially of an undesirable condition.
«تحریکپذیری او نشانهای از استرسش بود.»
“His irritability was symptomatic of his stress.”
«این درگیریهای کوچک نشانهای از یک مشکل بزرگتر هستند.»
“These small conflicts are symptomatic of a larger problem.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. وقتی چیزی به عنوان نشانه عمل میکند یا به وضعیتی اشاره دارد، مستقیماً قابل تعویض است. 'نشاندهنده' اغلب برای روندهای گستردهتر یا شواهد استفاده میشود، در حالی که 'علامتی' معمولاً به یک مشکل اساسی اشاره دارد. 'عملکرد ضعیف او نشاندهنده کمبود تلاش است' درست است.
Formal. Directly interchangeable when something serves as a sign or points to a situation. 'Indicative' is often used for broader trends or evidence, while 'symptomatic' usually points to an underlying problem. 'His poor performance is indicative of a lack of effort' works.
رایج. به این معنی است که چیزی یک اشاره یا پیشنهاد از یک موقعیت خاص است. 'حاکی' میتواند ظرایف بیشتری نسبت به 'علامتی' داشته باشد و همیشه به معنای وضعیت منفی نیست. 'تغییر ظریف حاکی از مسائل عمیقتری بود.'
Common. Implies something is a hint or suggestion of a particular situation. 'Suggestive' can carry more nuance than 'symptomatic' and doesn't always imply a negative condition. 'The subtle change was suggestive of deeper issues.'
متضادها
صفت — علائمی
مربوط به علائم یا تأثیرگذار بر آنها.
Relating to or affecting symptoms.
«پزشک برای سرماخوردگی تسکین علامتی تجویز کرد.»
“The doctor prescribed symptomatic relief for the cold.”
«این درمان صرفاً علامتی است و علت اصلی را درمان نمیکند.»
“This treatment is purely symptomatic and doesn't cure the underlying cause.”