taciturnity
اسم — کمحرفی
کیفیت یا حالت کمحرفی و میل به سکوت؛ خودداری از صحبت کردن.
The quality or state of being reserved or uncommunicative in speech; reticence.
«کمحرفی او اغلب با غرور اشتباه گرفته میشد.»
“His taciturnity was often mistaken for arrogance.”
«کمحرفی شاهد کار را برای وکلا دشوار میکرد.»
“The witness's taciturnity made it difficult for the lawyers.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. از نظر معنی بسیار نزدیک و اغلب قابل جایگزینی است، هر دو به عدم تمایل به صحبت اشاره دارند. 'Reticence' اغلب به معنای عمل عمدی خودداری است، در حالی که 'taciturnity' میتواند یک ویژگی شخصیتی ریشهدارتر باشد.
Formal/literary. Very close in meaning and often interchangeable, both implying a disinclination to speak. 'Reticence' often suggests a deliberate act of holding back, while 'taciturnity' can be a more ingrained personality trait. 'His reticence made him a mystery' works, 'Her taciturnity was well-known' works.
رایج. هنگام اشاره به ویژگی کمحرفی یا رسمیت در رفتار قابل جایگزینی است. 'Reserve' گستردهتر است و میتواند شامل خویشتنداری عاطفی نیز باشد، در حالی که 'taciturnity' صرفاً مربوط به صحبت کردن است.
Common. Interchangeable when referring to a quality of being uncommunicative or formal in manner. 'Reserve' is broader and can include emotional restraint, while 'taciturnity' is strictly about speech. 'He was known for his quiet reserve' works, 'Her taciturnity in meetings was notable' works.