tenancy
اسم — اجارهنشینی
دورهٔ زمانی که فرد مستأجر ملک را اجاره کرده و در آن سکونت دارد.
The period of time when a tenant rents or occupies property.
«دوره اجاره آنها از ژوئن به مدت یک سال است.»
“Their tenancy lasts for one year starting June.”
«قرارداد اجاره باید قبل از ورود به ملک امضا شود.»
“The tenancy agreement must be signed before moving in.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. به قرارداد قانونی اجاره اشاره دارد اما گاهی به جای tenancy هم برای دوره اجاره به کار میرود.
Formal. Refers specifically to the legal contract but sometimes used interchangeably with tenancy to indicate the rental period. 'A lease is signed' works, but 'her tenancy conditions' is better.
متضادها
اسم — مالکیت اجارهای
مالکیت یا تصرف زمین یا ملک توسط مستأجر طبق قرارداد قانونی.
Possession or occupancy of land or property by a tenant under a legal agreement.
«مالکیت اجارهای زمین کشاورزی به مستأجر جدید واگذار شد.»
“The tenancy of the farmland was transferred to a new tenant.”
«مسائل حقوقی درباره مالکیت اجارهای ملک به وجود آمد.»
“Legal issues arose concerning the tenancy of the property.”
تفاوت با واژههای مشابه
خنثی. به طور کلی به سکونت یا تصرف ملک اشاره دارد و فقط در زمینههای قانونی جایگزین tenancy میشود.
Neutral. Refers broadly to inhabiting or controlling property and can replace tenancy only in legal or formal contexts. 'Occupation of the land' fits, but 'his tenancy ends' does not.