theft
/θɛft/
thefttaking someone's property dishonestly
noun (اسم)common
اسم — سرقت
سرقتدزدی
عمل برداشتن مال کسی بدون اجازه، معمولاً مخفیانه و غیرقانونی.
The act of taking someone else's property without permission, usually secretly and unlawfully.
«پلیس او را بعد از سرقت ماشین دستگیر کرد.»
“The police caught him after the theft of the car.”
«فروشگاه دیشب دچار سرقت شد.»
“The store suffered a theft last night.”
تفاوت با واژههای مشابه
stealing— دزدی
رایج است. در بیشتر مواقع به جای theft استفاده میشود به معنای برداشتن غیرقانونی مال.
Common. Directly interchangeable in most contexts referring to unlawfully taking property.
larceny— سرقت
رسمی و حقوقی است. بیشتر در متنهای قضایی معنی سرقت دارد و در صحبت روزمره کمتر استفاده میشود.
Formal/legal term. Used mainly in legal contexts to mean theft; less common in everyday speech.