tongue-tied
/ˈtʌŋ.taɪd/
tonguethe muscular organ in the mouth used for speech and tastetiedbound or fastened
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more tongue-tiedsuperlative (عالی): most tongue-tied
صفت — کمحرف
کمحرفبیزبانناتوان در بیان
به دلیل خجالت یا اضطراب، قادر به صحبت کردن یا بیان فکر خود به راحتی نیست
Unable to speak easily or express oneself clearly because of nervousness or embarrassment
«او در طول مصاحبه کمحرف شد.»
“She got tongue-tied during the interview.”
«من بیزبان شدم و نتوانستم جواب سوالش را بدهم.»
“I was tongue-tied and couldn’t answer his question.”
تفاوت با واژههای مشابه
speechless— ساکت، بیکلام
رایج. اغلب به معنی موقتا ناتوانی در صحبت به علت شوک یا تعجب است؛ tongue-tied بیشتر اضطراب یا خجالت را بیان میکند.
Common. Often means temporarily unable to speak due to shock or surprise; tongue-tied focuses more on nervousness or embarrassment. 'She was speechless from shock' works better than 'tongue-tied from shock'.