twinkle
فعل — جرقه زدن
تابیدن نوری که بهصورت چشمکزن و گاهبهگاه میدرخشد.
To shine with a flickering or sparkling light, often briefly and intermittently.
«ستارهها در آسمان شب بهطور چشمکزن میدرخشند.»
“The stars twinkle brightly in the night sky.”
«چشمانش با خوشحالی میدرخشیدند.»
“Her eyes twinkled with happiness.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج است. وقتی نور روشن و زنده باشد میتواند جایگزین twinkle شود، مثلاً stars sparkle brightly. البته twinkle بیشتر درخششی نرمتر را نشان میدهد.
Common. Can replace 'twinkle' when emphasizing bright, lively light, e.g. 'stars sparkle brightly'. However, 'twinkle' often suggests softer or gentler light.
روزمره. معنایی مشابه دارد اما معمولاً نور ضعیفتر یا دوردست را نشان میدهد. glimmer میتواند جایگزین twinkle برای ستارههای دور یا نورهای ضعیف باشد.
Everyday. Similar in meaning but often implies weaker or more distant light. 'Glimmer' can work in place of 'twinkle' for distant stars or faint lights.