sparkle
فعل — جرقه زدن
تابیدن با نورهای کوچک و چشمکزن به طور مکرر یا لحظهای.
To shine with small flashes of light, often quickly or intermittently.
«ستارگان در آسمان صاف شب به شدت میدرخشند.»
“The stars sparkle brightly in the clear night sky.”
«چشمان او از هیجان میدرخشند.»
“Her eyes sparkle with excitement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. اغلب میتواند جایگزین sparkle شود وقتی به نور پراکنده اشاره دارد، اما sparkle معمولا چشمکهای واضحتری دارد.
Common. Can often replace 'sparkle' when referring to shining light, especially scattered light, but 'sparkle' implies more distinct flashes.
رایج. هنگام توصیف نورهای کوچک و سریع، به ویژه ستارگان، قابل تعویض است.
Common. Interchangeable when describing small, quick flashes of light, especially for stars or lights.
متضادها
اسم — جرقه
جرقه یا نور کوچک و سریع که از جسم براق یا سطح انعکاسی دیده میشود.
A small flash or gleam of light, as from a shiny object or reflective surface.
«درخشش الماس نظر همه را جلب کرد.»
“The sparkle of the diamond caught everyone's eye.”
«یک نور کوچک از سطح آب جرقه زد.»
“A sparkle of light came from the water’s surface.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به عنوان تابش کوچک میتواند جایگزین sparkle شود اما sparkle معمولا چندین چشمک دارد.
Common. Can replace 'sparkle' as a brief or small flash of light, but 'sparkle' often implies multiple flashes.
رایج. معنای مشابه مربوط به نورهای کوتاه از یک سطح دارد.
Common. Similar meaning related to brief flashes of light from a surface.