glitter
فعل — درخشیدن
درخشیدن با نورهای کوچک و درخشان، معمولاً بهصورت بازتاب یا برق زدن.
To shine with small flashes of light, often by reflection or sparkling.
«خورشید روی آب میدرخشید.»
“The sun glittered on the water.”
«ستارهها در آسمان شب میدرخشند.»
“Stars glitter in the night sky.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. در توصیف نورهای درخشان با glitter قابل جایگزینی است، مثلاً «الماسها در نور میدرخشند.» برای بازتابهای روشن و زنده کاربرد دارد.
Common. Interchangeable with 'glitter' when describing shining points of light, e.g., 'Diamonds sparkle in the light.' Works well for lively, bright reflections.
متداول. شبیه glitter ولی بیشتر برای ستارهها یا چشمها کاربرد دارد. کامل جایگزین نیست؛ مثلاً «ستارهها میدرخشند» و «ستارهها چشمک میزنند» هر دو صحیح است.
Common. Similar to 'glitter' but often used for stars or eyes. Not fully interchangeable; 'stars glitter' and 'stars twinkle' are both correct.
متضادها
اسم — برق
ذرات کوچک و درخشان که نور را بازتاب میدهند و معمولاً برای تزئین استفاده میشوند.
Small shiny particles that reflect light, used especially for decoration.
«لباسش پر از برق نقرهای بود.»
“Her dress was covered in silver glitter.”
«بچهها از بازی با زرک در کلاس هنر لذت بردند.»
“Children enjoyed playing with glitter in art class.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. میتواند به ذرات درخشان مشابه اشاره کند ولی glitter برای تزئینات بیشتر رایج است.
Common. Can refer to similar shining particles but 'glitter' is more common for craft decoration.