glisten
glis·ten/ˈɡlɪsən/
verb (فعل)commonpast (گذشته): glistenedpast participle (مفعولی): glistened-ing (حال): glistening3rd (سوم): glistens
فعل — درخشیدن
درخشیدنتابیدن
بازتاب نور دادن با یک درخشندگی چشمکزن.
To shine by reflecting light with a sparkling effect.
«چشمانش از اشک درخشید.»
“Her eyes glistened with tears.”
«برگهای خیس در نور خورشید درخشیدند.»
“The wet leaves glistened in the sunlight.”