verb (فعل)commonpast (گذشته): sparkedpast participle (مفعولی): sparked-ing (حال): sparking3rd (سوم): sparks
فعل — جرقه زدن
جرقه زدنبرانگیختن
گذشته فعل 'spark'؛ ایجاد یا منفجر کردن جرقه یا شروع اولیه یک عمل.
Past tense of 'spark'; to cause or ignite a small flash or initial action.
«اعلامیه شور و هیجان طرفداران را برانگیخت.»
“The announcement sparked excitement among fans.”
«آتش از یک سیم معیوب جرقه زد.»
“The fire sparked from a faulty wire.”
تفاوت با واژههای مشابه
triggered— محرک شدن
رایج. معمولاً برای شروع رویدادها یا واکنشها به کار میرود.
Common. Often used for starting events or reactions.