verb (فعل)commonpast (گذشته): twinkledpast participle (مفعولی): twinkled-ing (حال): twinkling3rd (سوم): twinkles
فعل — چشمک زدن
چشمک زدندرخشیدن
گذشته فعل twinkle؛ با نوری چشمکزن یا چشمنواز درخشیدن.
Past tense of twinkle; shone with a flickering or sparkling light.
«ستارگان در آسمان صاف شب چشمک میزدند.»
“The stars twinkled in the clear night sky.”
«چشمانش از شادی میدرخشید.»
“Her eyes twinkled with joy.”
تفاوت با واژههای مشابه
sparkled— درخشید
روزمره. معنی مشابه؛ اغلب در موارد فلاش نور کوچک قابل تعویض است.
Everyday. Similar meaning; often interchangeable when referring to small flashes of light.