unfulfilling
un·ful·fill·ing/ˌʌnfʊlˈfɪlɪŋ/
un-negation / notfulfillingproviding satisfaction or happiness
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more unfulfillingsuperlative (عالی): most unfulfilling
صفت — ناامیدکننده
ناامیدکنندهراضیکننده نبودن
رضایتبخش یا خوشحالکننده نبودن؛ ناامیدکننده.
Not giving a sense of satisfaction or happiness; disappointing.
«شغل ناامیدکننده و پراسترس بود.»
“The job was unfulfilling and stressful.”
«او رابطه ناامیدکننده را ترک کرد.»
“She left the unfulfilling relationship.”
تفاوت با واژههای مشابه
unsatisfying— ناخوشایند
متداول. یعنی رضایتبخش نبودن، بسیار نزدیک به unfulfilling.
Common. Means not providing satisfaction, very close in meaning to unfulfilling.