صفت — ناخوشایند
ایجاد ناراحتی، ناخوشایندی یا نارضایتی کردن.
Causing discomfort, unhappiness, or displeasure.
«اتاق بوی ناخوشایندی داشت.»
“The room had an unpleasant smell.”
«او تجربه ناخوشایندی در هتل داشت.»
“He had an unpleasant experience at the hotel.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در موقعیتهای مودبانه برای توصیف چیزی ناخوشایند یا ناراحتکننده جایگزین مناسب است؛ مانند 'بوی ناخوشایند'.
Formal. Interchangeable with 'unpleasant' in polite contexts to describe something disliked or uncomfortable; e.g. 'a disagreeable odor' works similarly to 'unpleasant odor'.
رسمی/ادبی. بیشتر برای نارضایتی اخلاقی یا زیباییشناختی استفاده میشود، مانند 'حرف ناخوشایند' ولی برای بوی بد مناسب نیست.
Formal/literary. Emphasizes moral or aesthetic displeasure more than general discomfort; e.g. 'a distasteful remark' fits, but not for a bad smell.