uppity
up·pi·ty/ˈʌpɪti/
adjective (صفت)informalcomparative (تفضیلی): uppitiersuperlative (عالی): uppitiest
صفت — مغرور
مغروراز خودراضی
رفتار کردن با غرور یا تکبر بیش از حد که اغلب نامناسب یا بیاحترامی تلقی میشود.
Behaving in a way that shows a proud or arrogant attitude, often considered inappropriate or disrespectful.
«او نسبت به معلمانش رفتار مغرورانهای داشت.»
“She acted uppity towards her teachers.”
«با بزرگان اینقدر مغرور نباش.»
“Don’t be so uppity with your elders.”
تفاوت با واژههای مشابه
arrogant— متکبر
روزمره/رسمی؛ به رفتار تحکمآمیز اشاره دارد؛ وقتی تکبر مدنظر است جایگزین uppity میشود اما uppity معمولا حالتی از به چالش کشیدن جایگاه اجتماعی است.
Everyday/formal; refers to an overbearing attitude; can replace uppity when emphasizing pride but uppity often implies social status challenge.