upper hand
up·per hand/ˌʌpər ˈhænd/
noun (اسم)commonplural (جمع): upper hands
اسم — برتری
برتریدست بالا
موقعیت برتر یا کنترل بیشتر نسبت به دیگری.
A position of advantage or control over someone else.
«تیم ما حالا دست بالا را دارد.»
“Our team has the upper hand now.”
«او در گفتوگوها برتری پیدا کرد.»
“She gained the upper hand in talks.”