upper storey
up·per sto·rey/ˌʌpər ˈstɔri/
noun (اسم)commonplural (جمع): upper storeys
اسم — طبقهٔ بالا
طبقهٔ بالاطبقهٔ فوقانی
طبقهای از ساختمان که بالاتر از همکف قرار دارد.
A floor of a building that is above the ground floor.
«اتاقخوابها در طبقهٔ بالا هستند.»
“The bedrooms are on the upper storey.”
«دود طبقهٔ بالایی را پر کرد.»
“Smoke filled the upper storey.”