vandalising
van·dal·is·ing/ˈvændəlaɪzɪŋ/
vandalsomeone who deliberately destroys property-iseto perform an action-ingpresent participle
verb (فعل)commonpast (گذشته): vandalisedpast participle (مفعولی): vandalised-ing (حال): vandalising3rd (سوم): vandalises
فعل — تخریب عمدی
تخریب عمدیخرابکاری
عمل عمدی به خسارت یا تخریب اموال.
The act of deliberately damaging or destroying property.
«آنها هنگام خرابکاری در پارک عمومی دستگیر شدند.»
“They were caught vandalising the public park.”
«تخریب اموال عمومی طبق قانون جرم است.»
“Vandalising public property is punishable by law.”
تفاوت با واژههای مشابه
damage— خراب کردن
رایج. میتواند جایگزین vandalise شود ولی بدون تأکید بر عمدی بودن یا عمومی بودن.
Common. Can replace 'vandalise' in general contexts about harm but without the deliberate or public aspect.