verb (فعل)formalpast (گذشته): vociferatedpast participle (مفعولی): vociferated-ing (حال): vociferating3rd (سوم): vociferates
فعل — فریاد زدن
فریاد زدنبلند صحبت کردن
با صدای بلند و شدید فریاد زدن یا صدا کردن.
To shout or call out loudly and vehemently.
«آنها در اعتراضات خواستههای خود را با صدای بلند فریاد زدند.»
“They vociferated their demands during the protest.”
«جمعیت پس از اعلام به شدت فریاد زدند.»
“The crowd vociferated loudly after the announcement.”