verb (فعل)commonpast (گذشته): weptpast participle (مفعولی): wept-ing (حال): weeping3rd (سوم): weeps
فعل — گریه کرد
گریه کرداشک ریخت
گذشته فعل weep به معنای گریه کردن یا اشک ریختن.
Past tense of weep: to cry or shed tears.
«وقتی خبر را شنید، گریه کرد.»
“She wept when she heard the news.”
«پس از ضرر، آرام گریه کرد.»
“He quietly wept after the loss.”
تفاوت با واژههای مشابه
cried— گریه کرد
بسیار رایج است. اغلب قابل تعویض با wept است اما wept کمی رسمیتر یا ادبیتر است.
Very common. Often interchangeable with 'wept' but 'wept' is somewhat more formal or literary.