woebegone
woe·be·gone/ˈwoʊbɪˌɡɒn/
adjective (صفت)literarycomparative (تفضیلی): more woebegonesuperlative (عالی): most woebegone
صفت — غمگین
غمگینپریشان
ظاهر غمگین یا پریشان به نظر رسیدن.
Appearvery sad or distressed.
«سگ غمگین منتظر صاحبش بود.»
“The woebegone dog waited for its owner.”
«چهرهاش پس از خبر سردرگم و غمگین بود.»
“His face looked woebegone after the news.”