wrongdoing
اسم — تخطی
عمل یا رفتاری که غیرقانونی یا غیر اخلاقی است.
An action that is illegal or morally wrong.
«شرکت بهخاطر تخلف زیستمحیطی جریمه شد.»
“The company was fined for environmental wrongdoing.”
«او به انجام اعمال مالی نادرست متهم شد.»
“He was accused of financial wrongdoing.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معنی مشابه، اغلب در زمینههای قانونی یا اخلاقی به کار میرود. 'Offense' معمولاً به معنای شکستن قانون است مثلا 'commit an offense' که مناسبتر از 'commit a wrongdoing' است.
Common. Similar meaning, used often in legal or moral contexts. 'Offense' often implies breaking a rule or law, for example 'commit an offense' rather than 'commit a wrongdoing'.
رسمی/غیررسمی. وقتی به اعمال نادرست اخلاقی اشاره میشود در داستانگویی یا زمینههای جدی جایگزین خوبی است. 'Misdeed' کمی حالت ادبی دارد.
Formal/informal. Can replace 'wrongdoing' when referring to morally wrong acts, often in storytelling or serious contexts. 'Misdeed' has a slightly literary tone.