fasih
مشاهده در:TDK
1sıfat (صفت)رسمیمفعولی: fasihiمکانی: fasihteجمع: fasihlerتفضیلی: daha fasihعالی: en fasihهمهٔ حالت‌ها ←
صفت — فصیح (1)
فصیحروان
دربارهٔ سخن یا نوشته‌ای است که روشن، درست و روان بیان شده باشد.
انگلیسی: eloquentآذربایجانی: fəsih
«ترکی را فصیح صحبت می‌کند.»
“Fasih bir Türkçe konuşuyor.”
«متن با زبانی فصیح نوشته شده است.»
“Metin fasih bir dille yazılmış.”
2sıfat (صفت)رسمیمفعولی: fasihiمکانی: fasihteجمع: fasihlerتفضیلی: daha fasihعالی: en fasihهمهٔ حالت‌ها ←
صفت — فصیح (2)
فصیحخوش‌بیان
کسی که توانایی سخن گفتن روشن و روان دارد.
انگلیسی: articulateآذربایجانی: fəsih
«سخنرانی خوش‌بیان بود.»
“Fasih bir konuşmacıydı.”
«یک سخنران فصیح همه را تحت تأثیر قرار داد.»
“Fasih bir hatip herkesi etkiledi.”
3zarf (قید)رسمی
قید — فصیح
فصیحروان
به شیوه‌ای روشن و روان سخن گفتن یا بیان کردن است.
انگلیسی: eloquentlyآذربایجانی: səlis
«ترکی را روان صحبت می‌کند.»
“Türkçeyi fasih konuşuyor.”
«اندیشه‌هایش را فصیح بیان کرد.»
“Düşüncelerini fasih ifade etti.”