eloquent
صفت — فصیح
دارای توانایی صحبت یا نوشتن روان، قوی و متقاعدکننده.
Fluent, persuasive, and effective in speaking or writing.
«او در کنفرانس سخنرانی شیوا و تاثیرگذاری ارائه داد.»
“She gave an eloquent speech at the conference.”
«نوشتار فصیح او بسیاری از خوانندگان را تحت تأثیر قرار داد.»
“His eloquent writing moved many readers.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. زمانی که تأکید روی بیان روشن و مؤثر است، جایگزین مناسب است؛ مثلا میگوییم سخنران با فن بیان قوی ولی تأکید کمتر روی متقاعد کردن.
Common. Can replace 'eloquent' mostly when emphasizing clear and effective speaking; 'an articulate speaker' works well but less emphasis on persuasion.
رایج. وقتی تأکید روی توانایی متقاعد کردن است، قابل تعویض است اما eloquent بیشتر به زیبایی و فصاحت بیان اشاره دارد.
Common. Interchangeable when emphasizing the ability to convince others, e.g. 'a persuasive argument' but 'eloquent' also implies elegance of expression.