inarticulate
in·ar·tic·u·late/ˌɪnɑːrˈtɪkjələt/
in-negation / notarticulateable to express clearly
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): more inarticulatesuperlative (عالی): most inarticulate
صفت — ناسخن
ناسخنبیحرفبیکلام
ناتوان در بیان واضح احساسات یا افکار با کلام
Unable to express ideas or feelings clearly in speech
«وقتی عصبی بود نمیتوانست درست حرف بزند.»
“He was inarticulate when nervous.”
«پاسخ نامفهوم او همه را سردرگم کرد.»
“Her inarticulate response confused everyone.”
تفاوت با واژههای مشابه
mute— لکنتی، بیسخن
رسمی. به ناتوانی یا امتناع از حرف زدن اشاره دارد. همیشه با inarticulate قابل جابهجایی نیست اگر منظور عدم توانایی کامل در صحبت کردن باشد.
Formal. Refers to inability or unwillingness to speak. Not always interchangeable with inarticulate if meaning is inability to speak at all.