oturmak
فعل — نشستن
با تکیه دادن وزن بدن بر نشیمنگاه، در حالت نشسته قرار گرفتن.
انگلیسی: sitآذربایجانی: oturmaq
«لطفاً اینجا بنشینید.»
“Lütfen buraya oturun.”
«بچه روی زمین نشست.»
“Çocuk yere oturdu.”
فعل — ساکن بودن
در جایی به‌طور دائمی یا معمول زندگی کردن؛ ساکن بودن.
انگلیسی: liveآذربایجانی: yaşamaq
«در استانبول زندگی می‌کنم.»
“İstanbul'da oturuyorum.”
«در کدام محله ساکنی؟»
“Hangi mahallede oturuyorsun?”
تفاوت با واژه‌های مشابه
yaşamak معنای کلی زندگی کردن دارد؛ oturmak برای محل سکونت نیز به کار می‌رود.
فعل — اندازه بودن
به تن یا جای خود خوب آمدن و اندازه یا شکلش مناسب بودن.
انگلیسی: fitآذربایجانی: yarışmaq
«این لباس به تو خوب نشست.»
“Bu elbise sana iyi oturdu.”
«پیراهن روی شانه‌هایت خوب نمی‌ایستد.»
“Gömlek omuzlarına oturmuyor.”
فعل — بیکار نشستن
بیکار ماندن و کاری انجام ندادن.
انگلیسی: idleآذربایجانی: boş oturmaq
«در خانه بیکار ننشین.»
“Evde boş boş oturma.”
«نشستیم و منتظر کمک ماندیم.»
“Oturup yardım bekledik.”
فعل — جا افتادن
جا افتادن و به‌تدریج پایدار یا پذیرفته شدن.
انگلیسی: settleآذربایجانی: yerləşmək
«نظم جدید با گذشت زمان جا افتاد.»
“Yeni düzen zamanla oturdu.”
«ایده هنوز کاملاً جا نیفتاده است.»
“Fikir henüz tam oturmadı.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
yerleşmek بیشتر برای قرار گرفتن در مکان یا ساکن شدن هم به کار می‌رود.
فعل — ته‌نشین شدن
رسوب یا ذرات در مایع به ته ظرف رفتن و جمع شدن.
انگلیسی: settleآذربایجانی: çökmək
«تفالهٔ چای ته‌نشین شد.»
“Çayın tortusu dibe oturdu.”
«کدری با کمی صبر ته‌نشین می‌شود.»
“Bulanıklık biraz bekleyince oturur.”
تفاوت با واژه‌های مشابه
çökmek کاربرد گسترده‌تری دارد و برای فروریختن هم به کار می‌رود.