verb (فعل)formalpast (گذشته): abscondedpast participle (مفعولی): absconded-ing (حال): absconding3rd (سوم): absconds
فعل — گریختن
گریختنفرار کردن
گذشته فعل ‘abscond’؛ به طور مخفیانه رفتن، به خصوص برای فرار از دستگیری یا مجازات.
Past tense of 'abscond'; to leave secretly, especially to avoid arrest or punishment.
«دزد قبل از رسیدن پلیس فرار کرد.»
“The thief absconded before the police arrived.”
«او با پول شرکت فرار کرد.»
“He absconded with the company’s money.”
تفاوت با واژههای مشابه
fled— گریخت
رایج. معمولاً قابل تعویض اما abscond ناپیدا رفتن به منظور اجتناب از مشکلات قانونی است.
Common. Generally interchangeable, though ‘abscond’ implies secretive departure specifically to avoid legal trouble.