verb (فعل)formalpast (گذشته): abscondedpast participle (مفعولی): absconded-ing (حال): absconding3rd (سوم): absconds
فعل — فرار
فرارگریختنمتواری شدن
دزدانه فرار کردن برای جلوگیری از دستگیری یا دیده شدن
Running away secretly to avoid arrest or detection
«او با پول دزدیده شده فرار کرده بود.»
“He was absconding with the stolen money.”
«متهم قبل از دادگاه فرار کرد.»
“The suspect absconded before the trial.”
تفاوت با واژههای مشابه
flee— فرار کردن
رایج. معمولاً در زمینه فرار قابل جایگزینی است ولی abscond بار پنهانی و غیرقانونی دارد.
Common. Often interchangeable with 'abscond' in contexts of escape, but 'abscond' implies secrecy and illegality.