absenting
فعل — غیبت کردن
عمل خودخواسته دور ماندن از یک مکان یا یک تعهد.
The act of deliberately staying away from a place or an obligation.
«غیبت کردن از جلسه توصیه نمیشود.»
“Absenting oneself from the meeting is not advisable.”
«به او در مورد غیبت بدون مرخصی هشدار داده شد.»
“He was warned about absenting without leave.”
تفاوت با واژههای مشابه
غیررسمی. عمداً از یک رویداد یا کلاس غیبت کردن. وقتی به عدم انجام یک تعهد اشاره دارد، به خصوص تعهدی که خیلی رسمی نیست، قابل تعویض است. 'He skipped class' درست است، 'She skipped the meeting' ممکن است برای برخی محیطهای شرکتی بیش از حد غیررسمی باشد.
Informal. To intentionally miss an event or class. Interchangeable when referring to missing an obligation, especially one that is not highly formal. 'He skipped class' works, 'She skipped the meeting' might be too informal for some corporate settings.