accreditation
اسم — تأیید
تأیید رسمی یا شناخت یک سازمان یا برنامه که نشان میدهد استانداردهای لازم را دارد.
The official approval or recognition granted to an organization or program, confirming it meets required standards.
«دانشگاه از هیئت ملی اعتبار گرفت.»
“The university received accreditation from the national board.”
«اعتباربخشی بیمارستان تضمینکننده خدمات سلامت با کیفیت است.»
“Hospital accreditation ensures quality healthcare services.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر مربوط به تأیید صلاحیت افراد یا محصولات است که مشابه اعتبارسنجی سازمانها نیست.
Formal. Usually refers to confirming a person or product’s qualifications, which is similar but not identical to accrediting institutions.
رسمی. معنای کلیتر اجازه یا مجوز داشتن است که تا حدی شبیه اعتبارسنجی است.
Formal. Refers more generally to permission granted, closely related but broader than accreditation.