accusation

ac·cu·sa·tion/ˌæk.jəˈzeɪ.ʃən/
accuseto charge with wrongdoing-ationthe act or process of
noun (اسم)commonplural (جمع): accusations

اسم — اتهام

اتهاممتهم کردن

اظهاری که می‌گوید کسی کاری نادرست یا غیرقانونی انجام داده است.

A statement saying that someone has done something wrong or illegal.

«او اتهام سرقت را رد کرد.»

She denied the accusation of theft.

«این سیاستمدار با اتهامات جدی روبرو شد.»

The politician faced serious accusations.

تفاوت با واژه‌های مشابه
chargeاتهام

رسمی/حقوقی. در زمینه‌های حقوقی جایگزین accusation می‌شود؛ مثلاً he faced a charge of theft. در مکالمات روزمره معمول نیست.

Formal/legal. Can replace 'accusation' mainly in legal contexts, e.g. 'he faced a charge of theft'. Not used for informal claims.

allegationادعا

رسمی. اشاره به ادعایی دارد که هنوز اثبات نشده است. نزدیک به accusation است اما تأکید بر عدم اثبات دارد.

Formal. Refers to claiming someone did wrong without proof yet. Often interchangeable with 'accusation' but emphasizes unproven status.

متضادها

گزارش مشکل ترجمه

اگر مشکلی در ترجمه این واژه مشاهده کردید، لطفاً به ما اطلاع دهید.

امتیاز ترجمه(اختیاری)

0/2000