exoneration
اسم — تبرئه
اعلام رسمی بیگناهی یا برائت کسی از جرم یا اشتباه.
The act of officially declaring someone not guilty of a crime or wrongdoing.
«تبرئه او او را از همه اتهامات مبرا کرد.»
“His exoneration cleared him of all charges.”
«مدرک دیانای منجر به برائت او شد.»
“The DNA evidence led to her exoneration.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. وقتی به بیگناهی در دادگاه اشاره دارد قابل جایگزینیاند. تبرئه بیشتر حقوقی است و exoneration شامل رفع اتهام نیز میشود.
Formal/legal. Interchangeable when referring to being found not guilty in court. 'Acquittal' is often used in legal contexts, while 'exoneration' can also imply clearing from blame.
رسمی/مذهبی. به بخشودگی مخصوصاً در زمینه مذهبی اشاره دارد. معمولا در حقوق یا غیرمذهبی کاربرد ندارد.
Formal/religious. Refers to pardon especially in religious contexts. Not typically used in legal or secular settings.