conviction
con·vic·tion/kənˈvɪkʃən/
con-intensivevictconquer or overcome-ionnoun suffix indicating action or condition
1noun (اسم)commonplural (جمع): convictions
اسم — اعتقاد
اعتقادباور
باوری قوی و راسخ
A firmly held belief or opinion.
«او با اعتقاد و اطمینان زیاد صحبت کرد.»
“She spoke with great conviction.”
«باورهای او راهنمای رفتارهایش است.»
“His convictions guide his actions.”
تفاوت با واژههای مشابه
متضادها
2noun (اسم)commonplural (جمع): convictions
اسم — محکومیت
محکومیت
حکم قانونی که فرد را در یک دادگاه مجرم میداند
The decision that someone is guilty of a crime in a court of law.
«او محکومیت کیفری به خاطر سرقت دارد.»
“He has a criminal conviction for theft.”
«این حکم به حبس منجر شد.»
“The conviction led to a prison sentence.”