adopt
فعل — فرزندخواندگی گرفتن
قانوناً فرزند دیگری را به عنوان فرزند خود گرفتن.
To legally take another's child as one's own.
«آنها تصمیم گرفتند یک نوزاد را به فرزندخواندگی بگیرند.»
“They decided to adopt a baby.”
«او توسط یک خانواده مهربان فرزندخوانده شد.»
“She was adopted by a loving family.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. foster مراقبت موقت و adopt قبول دائم قانونی است.
Formal. Foster means temporary care; adopt is permanent legal acceptance.
فعل — پذیرش
شروع به استفاده یا پیروی از چیزی مثل ایده، روش یا سیاست کردن.
To start using or following something, such as an idea, method, or policy.
«شرکت یک استراتژی بازاریابی جدید را اتخاذ کرد.»
“The company adopted a new marketing strategy.”
«کشورهای زیادی توافقنامه پاریس را پذیرفتند.»
“Many countries adopted the Paris Agreement.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. به معنی پذیرش با اشتیاق، میتواند در برخی موارد جایگزین adopt شود.
Common. Means to accept enthusiastically, can replace adopt in some contexts.