agree
فعل — موافقت کردن
داشتن نظر مشابه یا پذیرفتن یک پیشنهاد یا ایده.
To have the same opinion or accept a proposal or idea.
«آنها بر سر شرایط قرارداد توافق کردند.»
“They agreed on the terms of the contract.”
«من با دیدگاه تو موافقم.»
“I agree with your point of view.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. در مواقع رضایت یا تأیید رسمی جایگزین است، مثلاً «او با طرح موافقت کرد.» برای توافق نظر غیررسمی استفاده نمیشود.
Formal. Interchangeable when formally giving permission or approval, e.g., 'She consented to the plan.' Not used for casual agreement of opinions.
معمولی. هنگام موافقت با پیشنهاد یا دعوت جایگزین است، مثلاً «او دعوت را پذیرفت.» برای موافقت با نظر قابل جایگزینی نیست.
Common. Interchangeable when agreeing with a proposal or offer, e.g., 'He accepted the invitation.' Not interchangeable for agreeing with opinions.
متضادها
فعل — مطابقت داشتن
هماهنگ یا مطابق بودن (مانند حقایق یا اعداد).
To be in harmony or correspond (e.g., facts, numbers).
«نتایج با مطالعات قبلی همخوانی دارد.»
“The results agree with previous studies.”
«اظهارات او با مدارک مطابقت دارد.»
“His statement agrees with the evidence.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در نوشتار یا متون رسمی برای نشان دادن تطابق استفاده میشود، مثلاً «سوابق مطابق است.» برای موافقت روزمره به کار نمیرود.
Formal. Used mainly in writing or official contexts to show matching, e.g., 'The records correspond.' Not interchangeable with casual agreement.