agreeableness
اسم — دلپذیری
خصوصیتی که فرد را خوشاخلاق، مهربان و راحتهمراه جلوه میدهد.
The quality of being pleasant, kind, and easy to get along with.
«خوشخلق بودنش باعث محبوبیتش میان همکاران شد.»
“Her agreeableness made her popular among colleagues.”
«دلپذیری یکی از ویژگیهایی است که در تستهای شخصیتی اندازهگیری میشود.»
“Agreeableness is one trait measured in personality tests.”
تفاوت با واژههای مشابه
متداول. معنای مشابه دارد ولی دوستی بیشتر به رفتار گرم و استقبالکننده تاکید دارد تا خوشاخلاقی کلی. در موقعیتهای اجتماعی بیشتر مناسب است.
Common. Similar meaning, but friendliness emphasizes warm and welcoming behavior more than general pleasantness. 'Friendliness' fits social greetings better than 'agreeableness'.
رسمی/متداول. به خوشایند بودن در رفتار یا فضا اشاره دارد. در نوشتار رسمی درباره شخصیت یا جو قابل جایگزینی است.
Formal/common. Emphasizes being agreeable or nice in behavior or atmosphere. Can replace agreeableness in formal writing about personality or mood.
رسمی. هممعنی نزدیک که معمولا در توصیف شخصیت استفاده میشود. در توصیف طبیعت فرد جایگزین agreeableness است.
Formal. Close synonym used mainly in personality descriptions. Interchangeable with agreeableness when describing someone’s nature.