pleasantness
اسم — خوشایندی
حالتی که چیزی خوشایند، دلپذیر یا لذتبخش باشد.
The quality or state of being enjoyable, agreeable, or giving a sense of pleasure.
«خوشایندی هوای بهار روحیه همه را بالا برد.»
“The pleasantness of the spring weather lifted everyone's spirits.”
«او خوشایندی گفتگوهای دوستانه را ارزش میداد.»
“She valued the pleasantness of friendly conversations.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی. بیشتر در مورد ویژگیهای شخصیتی کاربرد دارد نه احساس خوشایند کلی.
Formal. Similar in meaning but usually refers more to personality traits than general pleasant feeling. 'Agreeableness' fits better in psychology contexts.
ادبیتر و رسمیتر. تأکید روی جذابیت و شادی دارد؛ کمتر در مکالمه معمولی استفاده میشود.
More literary/formal. Emphasizes charm and joy; less common in everyday speech. Can replace 'pleasantness' in describing experiences or qualities.