unpleasantness
اسم — ناخوشایندی
کیفیت یا وضعیتی که موجب نارضایتی یا احساس ناخوشایند میشود.
The quality or state of being disagreeable or causing discomfort.
«ناخوشایندی وضعیت باعث ناراحتی همه شد.»
“The unpleasantness of the situation made everyone uncomfortable.”
«او تلاش کرد هر گونه ناخوشایندی در جلسه را اجتناب کند.»
“She tried to avoid any unpleasantness at the meeting.”
تفاوت با واژههای مشابه
رایج. وقتی بر ناراحتی جسمی یا روانی تأکید میشود جایگزین unpleasantness است، مثلاً «او در طول سفر احساس عدم راحتی کرد»، اما کمتر برای ناسازگاری کلی استفاده میشود.
Common. Can replace unpleasantness when emphasizing physical or emotional unease, e.g., 'He felt discomfort during the trip,' but less used for general disagreeableness.
رسمی. در مواقع نارضایتی جایگزین unpleasantness است، مثلاً «ناراحتی او واضح بود»، اما برای ناراحتی جسمی مناسب نیست.
Formal. Interchangeable with unpleasantness when referring to dissatisfaction, e.g., 'Her displeasure was clear,' but not for physical discomfort.