amiable
a·mi·a·ble/ˈeɪmiəbl/
ami-friend, love-ablecapable of / can be
adjective (صفت)commoncomparative (تفضیلی): amiablersuperlative (عالی): amiablest
صفت — مهربان
مهرباندوستداشتنی
دارای رفتار دوستانه و خوشایند.
Having a friendly and pleasant manner.
«او شخصیتی مهربان دارد که همه دوست دارند.»
“She has an amiable personality that everyone likes.”
«میزبان مهربان همه مهمانها را گرم استقبال کرد.»
“The amiable host welcomed all the guests warmly.”
تفاوت با واژههای مشابه
friendly— دوستانه
روزمره. وقتی درباره رفتار افراد است میتواند جایگزین amiable شود اما رسمیتر و کمتر شخصیتی است.
Everyday. Can replace 'amiable' when referring to people’s behavior but is less formal and less descriptive of personality.
pleasant— خوشایند
رایج. ویژگیهای خوشایند و دلپذیر را توصیف میکند و در بسیاری از موارد با amiable قابل تعویض است.
Common. Describes agreeable and enjoyable traits, interchangeable with 'amiable' in many contexts.