arrant
ar·rant/ˈær.ənt/
adjective (صفت)formalcomparative (تفضیلی): more arrantsuperlative (عالی): most arrant
صفت — کاملاً
کاملاًخالصمطلق
کامل و بیچون و چرا، اغلب برای تأکید بر چیزهای بد یا منفی به کار میرود.
Complete, utter, often used to emphasize something bad or negative.
«آن یک دروغ محض بود.»
“That was an arrant lie.”
«او دیوانه مطلق است.»
“He’s an arrant fool.”