aside
قید — کنار
به یک طرف؛ کنار.
To one side; out of the way.
«او پرده را کنار زد تا بیرون را نگاه کند.»
“He pushed the curtain aside to look out.”
«لطفاً آن جعبه را کنار بگذارید.»
“Please move that box aside.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. به معنای جداسازی به بخشهای جداگانه یا فاصله بین آنهاست. 'They stood apart from the crowd' درست است، مشابه 'aside' اما بر جداسازی فردی تأکید دارد.
Everyday. Implies separation into individual parts or a distance between them. 'They stood apart from the crowd' works, similar to moving 'aside' but emphasizing individual separation.
روزمره. نشاندهنده حرکت از مکانی است که اغلب به معنای فاصله است. 'He walked away' درست است، در حالی که 'aside' به طور خاص به معنای حرکت به سمت کنار است.
Everyday. Indicates movement from a place, often implying distance. 'He walked away' works, where 'aside' is specifically about moving to the side.
قید — پسانداز شده
برای هدف خاصی کنار گذاشته شده یا نگه داشته شده.
Reserved or kept for a specific purpose.
«او مقداری پول برای روز مبادا کنار گذاشت.»
“She set some money aside for a rainy day.”
«بیایید اختلافاتمان را کنار بگذاریم و با هم کار کنیم.»
“Let's put our differences aside and work together.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. میتواند برای جدا کردن چیزها به دلیل خاصی استفاده شود، مشابه 'aside' اما با تأکید بر تمایز. 'Set that time apart for studying' درست است.
Everyday. Can be used for setting things separately for a particular reason, similar to 'aside' but with an emphasis on distinctness. 'Set that time apart for studying' works.
روزمره. به معنای چیزی است که برای شخص یا چیز خاصی نگه داشته یا تعیین شده است. 'This seat is reserved' درست است، اما 'set aside' در عمل رزرو فعالتر است.
Everyday. Implies something held back or designated for someone or something specific. 'This seat is reserved' works, but 'set aside' is more active in the act of reserving.
اسم — سخن پنهان
سخنی یا قسمتی در نمایشنامه که قرار است تماشاگران بشنوند اما شخصیتهای دیگر در نمایش آن را نشنوند.
A remark or passage in a play that is intended to be heard by the audience but unheard by the other characters in the play.
«بازیگر یک سخن پنهان هوشمندانه به تماشاگران گفت.»
“The actor delivered a clever aside to the audience.”
«سخن پنهان او احساسات واقعیاش را درباره موقعیت فاش کرد.»
“Her aside revealed her true feelings about the situation.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/ادبی. سخنی که یک شخصیت تنها روی صحنه میگوید و افکارش را آشکار میکند. این طولانیتر از 'aside' است و همیشه زمانی گفته میشود که هیچ شخصیت دیگری برای شنیدن آن حضور ندارد.
Formal/literary. A speech made by a character alone on stage, revealing their thoughts. It's more extensive than an 'aside' and always delivered when no other characters are present to hear it.