adjective (صفت)archaic
صفت — محکوم به خیانت
محکوم به خیانتمجرم
مجروح یا آلودهشده؛ در تاریخ به کسی گفته میشود که جرم خیانت یا جنایت کرده و حقوق مدنیاش را از دست داده است.
Affected by attaint; historically refers to a person convicted of treason or felony, losing civil rights.
«او محکوم شد و زمینهایش را از دست داد.»
“He was attainted and lost his lands.”
«نجیبزادگان محکوم نمیتوانستند مقام داشته باشند.»
“Attainted nobles could not hold office.”