authorisation
اسم — اجازه
اجازه یا تایید رسمی برای انجام شدن یا صورت گرفتن چیزی.
Official permission or approval for something to happen or be done.
«برای ورود به منطقه ممنوعه به مجوز رسمی نیاز دارید.»
“You need official authorisation to access the restricted area.”
«مدیر برای خرید اجازه خود را صادر کرد.»
“The manager gave his authorisation for the purchase.”
تفاوت با واژههای مشابه
روزمره. عموماً مترادف هستند، اما 'permission' اغلب نشاندهنده اعطای اجازه کمتر رسمی یا اداری نسبت به 'authorisation' است. 'برای ورود اجازه نیاز داری' خوب است، اما 'مجوز نیاز داری' رسمیتر به نظر میرسد.
Everyday. Generally interchangeable, but 'permission' often implies a less formal or official grant than 'authorisation'. 'You need permission to enter' works, 'You need authorisation to enter' sounds more official.
روزمره. بیشتر بر عمل توافق با چیزی تمرکز دارد. اگرچه مشابه است، اما 'approval' همیشه حق رسمی ادامه کار را که 'authorisation' میدهد، اعطا نمیکند. 'پروژه تایید شد' درست است، اما 'پروژه مجوز شروع گرفت' حق قانونی را میرساند.
Everyday. Focuses more on the act of agreeing to something. While similar, 'approval' might not always grant the formal right to proceed as 'authorisation' does. 'The project received approval' works, but 'The project received authorisation to proceed' implies the legal right.