verb (فعل)commonpast (گذشته): backfiredpast participle (مفعولی): backfired-ing (حال): backfiring3rd (سوم): backfires
فعل — برعکس نتیجه دادن
برعکس نتیجه دادنعکس اثر کردن
اثری معکوس بر جای گذاشتن که باعث ایجاد مشکل به جای حل آن شود.
To have an effect opposite to the intended one, usually causing problems instead of solving them.
«نقشهاش برعکس نتیجه داد و اوضاع را بدتر کرد.»
“His plan backfired and made things worse.”
«جک برعکس شد و او را ناراحت کرد.»
“The joke backfired and offended her.”
تفاوت با واژههای مشابه
misfire— بد عمل کردن
رایج. به معنی موفق نشدن در اثرگذاری، گاهی قابل جایگزین backfire.
Common. Means failure to produce the desired effect, often used interchangeably with 'backfire' when referring to plans.