bad person
اسم — فرد بد
فردی که رفتارهای نادرست و زیانآور اخلاقی دارد.
A person who behaves in a morally wrong or harmful way.
«او فرد بدی است چون به همه دروغ میگوید.»
“He is a bad person because he lies to everyone.”
«کسی نمیخواهد با فرد بد دوست شود.»
“Nobody wants to be friends with a bad person.”
تفاوت با واژههای مشابه
معمول در روایتها و زبان روزمره. معمولا به کسی گفته میشود که عمداً آسیب میرساند و جایگزین bad person در زمینههای رفتار نادرست است. «او شرور داستان است» مناسب است اما «او شرور است» ممکن است در محاوره اغراقآمیز باشد.
Common in storytelling and everyday speech. Usually refers to someone who causes harm intentionally, and can replace 'bad person' in contexts about wrongdoing. 'He is a villain in the story' works, but 'She is a villain' might sound dramatic in daily talk.
رسمی. میتواند در زمینههای حقوقی یا اخلاقی جایگزین bad person شود. مثلا «مجرم دستگیر شد» بهتر است از «فرد بد دستگیر شد» در گزارشهای رسمی.
Formal. Can replace 'bad person' in legal or moral contexts. For example, 'The wrongdoer was caught' works better than 'The bad person was caught' in formal reports.