basset
bas·set/ˈbæs.ɪt/
noun (اسم)commonplural (جمع): bassets
اسم — سگ باسه
سگ باسه
نژادی از سگها با پاهای کوتاه و گوشهای بلند که برای شکار استفاده میشوند.
A breed of short-legged, long-eared dogs used for hunting by scent.
«باسه رد بو را در جنگل دنبال کرد.»
“The basset followed the scent through the forest.”
«او یک سگ باسهی دوستداشتنی از پناهگاه گرفت.»
“She adopted a friendly basset from the shelter.”
تفاوت با واژههای مشابه
hound— سگ شکاری
رایج. به سگهای شکاری اشاره دارد و گاهی به جای 'basset' در مورد سگهای شکار استفاده میشود.
Common. Refers to dogs used particularly for hunting; can sometimes replace 'basset' when speaking of hunting dogs.