فعل — وصیت کردن
(اموال شخصی یا بدن کسی را) از طریق وصیتنامه به شخص یا ذینفع دیگری واگذار کردن.
Left (a personal estate or one's body) to a person or other beneficiary by a will.
«ثروتش به تنها پسرش وصیت شد.»
“His fortune was bequeathed to his only son.”
«او کتابخانه عظیم خود را به دانشگاه به ارث گذاشت.»
“She bequeathed her vast library to the university.”
تفاوت با واژههای مشابه
رسمی/حقوقی. مستقیماً به انتقال اموال از طریق وصیتنامه اشاره دارد. قابل تعویض است وقتی به عمل قانونی انتقال اموال پس از مرگ اشاره میشود. 'او تمام دارایی خود را به خیریه وصیت کرد' دقیقاً مانند 'او تمام دارایی خود را به خیریه به ارث گذاشت' عمل میکند.
Formal/legal. Directly implies passing on property through a will. Interchangeable when referring to the legal act of transferring property after death. 'He willed his entire estate to charity' works just like 'He bequeathed his entire estate to charity'.
روزمره. رایجتر و کمتر رسمی. در بسیاری از زمینهها، از جمله ارث، قابل استفاده است، اما لزوماً به وصیتنامه رسمی اشاره نمیکند. 'او جواهرات خود را برای دخترش گذاشت' درست است. 'Bequeathed' یک مفهوم قوی از وصیتنامه رسمی حقوقی را دربردارد.
Everyday. More common and less formal. Can be used in many contexts, including inheritance, but doesn't necessarily imply a formal will. 'She left her jewelry to her daughter' works. 'Bequeathed' carries a strong connotation of a formal legal will.