bequeathing
be·queath·ing/bɪˈkwiːðɪŋ/
bequeathto leave property or rights by will-ingpresent participle
verb (فعل)formalpast (گذشته): bequeathedpast participle (مفعولی): bequeathed-ing (حال): bequeathing3rd (سوم): bequeaths
فعل — واگذار کردن
واگذار کردنبه ارث گذاشتن
رها کردن اموال یا داراییها به کسی در وصیتنامه.
The act of leaving personal property or money to someone in a will.
«او جواهراتش را به دخترش میبخشد.»
“She is bequeathing her jewelry to her daughter.”
«آنها املاک را به خیریه واگذار میکنند.»
“They are bequeathing the estate to the charity.”
تفاوت با واژههای مشابه
leave— به جای گذاشتن
معمولی. برای انتقال دارایی به کار میرود، از جمله در وصیتنامه، در بسیاری از موارد قابل جایگزینی است.
Common. Used generally for handing over property, including by will. Interchangeable in many contexts with bequeath.