verb (فعل)formalpast (گذشته): bestedpast participle (مفعولی): bested-ing (حال): besting3rd (سوم): besters
فعل — شکست دادن
شکست دادنپیروز شدن بر
کسی را در رقابت یا مسابقه شکست دادن یا برتر بودن از او.
To defeat or surpass someone, often in a competition or contest.
«او در یک مبارزه نزدیک رقیبش را شکست داد.»
“He bestered his opponent in a close fight.”
«آنها همیشه هدفشان شکست دادن رقبایشان است.»
“They always aim to bester their rivals.”
تفاوت با واژههای مشابه
defeat— شکست دادن
رایج. وقتی به معنای پیروزی بر کسی است معمولاً قابل تعویض با bester است.
Common. Often interchangeable with 'bester' when meaning to win over someone.