verb (فعل)commonpast (گذشته): bluffedpast participle (مفعولی): bluffed-ing (حال): bluffing3rd (سوم): bluffs
فعل — فریب داد
فریب دادتهمت زد
گذشته فعل 'bluff' به معنای فریب دادن با تظاهر به موقعیت قدرتمندتر.
Past simple and past participle of 'bluff'; to deceive by pretending to have a stronger position.
«او در بازی پوکر با تظاهر پیش رفت.»
“He bluffed his way through the poker game.”
«او درباره داشتن دست بهتر تظاهر کرد.»
“She bluffed about having a better hand.”
تفاوت با واژههای مشابه
deceived— فریب داد
رایج. اصطلاح کلی برای فریب دادن؛ 'bluffed' با تظاهر به قدرت است.
Common. General term for tricking someone; 'bluffed' specifically uses false show of strength.
pretended— تظاهر کرد
رایج. بیشتر به بازی کردن یا تظاهر تاکید میکند تا قدرت واقعی.
Common. Emphasizes acting or faking rather than actual strength.